وطن یعنی کمک کردن به لبنان...

وطن یعنی عرب را چاق کردن...

وطن یعنی ملت را داغ کردن...

وطن یعنی خرید تاید و شامپو...

وطن یعنی رئیس جمهور هالو ...

وطن یعنی صف نون و صف شیر ...

وطن یعنی همش درگیر درگیر...

وطن یعنی همین بنزین، همین نفت..

همین نفتی که توی سفره ها رفت ...

وطن یعنی که اصلاحات "چینی"...

وطن یعنی که روی خوش نبینی ...

وطن یعنی همین آیینه دق ...

وطن یعنی خلایق هر چه لایق...

منبع : http://www.raport.blogsky.com/

من از جهانی دگرم ، ساقی از این عالم واهی رهایم کن ، نمی خواهم

در این عالم بمانم ، بیا از این تن آلوده و غمگین جدایم کن.

تو را اینجا به صدها رنگ می جویند ، تو را با حیله و نیرنگ می

جویند ، تو را با نیزه ها در جنگ می جویند ، تو را اینجا به گرد سنگ

می جویند.

توجان می بخشی و اینجا ، به فتوای تو می گیرند جان ازما، نمی دانم

کیم من ، آدمم روحم خدایم ، یا که شیطانم ، تو با خود آشنایم کن.

اگر روح خداوندی دمیده در لبان آدم و حواست ، پس ای مردم

خدا اینجاست ، خدا در قلب انسانهاست ، بخود آی تا که دریابی خدا در

خویشتن پیداست ،"همای" ازدست این عالم ، پر پرواز خود بگشود و

در خورشید و آتش سوخت ، خداوندا بسوزانم ، همایم کن .

نمی خواهم در این عالم بمانم ، بیا از این تن آلوده و غمگین جدایم کن

کوچک و کفشهای پاشنه بلند سفید و تمام شلوارهای لی پاچه بالا، تمام

کلاسهای ساعت ده صبح، تمام برگهای پاییزی و تمام بادهای سوزدار.

لعنت به عشقهایی که جرات ابرازشان نیست چون همه چیز به تو می

گوید که این غلطهای زیادی به تو نیامده. لعنت به شبهای تنهایی و

تصویرهایی که در ذهن ثابت می مانند و هیچ جا نمیروند.

پ.ن: شاید نزدیک یک سال بود که ننوشته بودم امیدوارم ادامه پیدا کنه...